Ασημένια Εικόνα Άγιος Παντελεήμων (27 Ιουλίου)

Ο Άγιος Παντελεήμων που ονομάστηκε έτσι λόγω της ελεημοσύνης του τιμάται στις 27 Ιουλίου. Γεννήθηκε στο τέλος του 3ου αιώνα στη Νικομήδεια της Βιθυνίας, πόλη της Μικράς Ασίας.

Το όνομά του ήταν αρχικά Παντελέων, μεγάλωσε σε μια από τις πλέον επιφανείς οικογένειες της περιοχής. Ο πατέρας του ονομαζόταν Ευστόργιος, ήταν πλούσιος, μορφωμένος, μέλος της Συγκλήτου και ευνοούμενος του αυτοκράτορα. Η μητέρα του λεγόταν Ευβούλη. Ο Άγιος μεγάλωσε σε ένα ιδιόμορφο θρησκευτικό περιβάλλον, μια και ο πατέρας του ήταν εθνικός, δηλαδή ειδωλολάτρης, ενώ η μητέρα του χριστιανή. Βέβαια, αργότερα και ο πατέρας του γίνεται χριστιανός μετά τις νουθεσίες του γιου του.

Εκείνος ασπάστηκε τον χριστιανισμό. Αυτό συνέβη από ένα θαυμαστό γεγονός, καθώς ο Άγιος Παντελεήμων προχωρούσε, αντίκρισε ένα παιδί νεκρό και δίπλα του κουλουριασμένη μια οχιά. Τότε σκέφθηκε αν υπάρχει θεός ας γίνει κάτι. Πράγματι το παιδί αναστήθηκε και η οχιά έσπασε σαν μπαλόνι.

Ο Άγιος ήταν ευσπλαχνικός για όλους τους πάσχοντες. Θεράπευσε πολλούς μεταξύ των οποίων και έναν τυφλό. Αυτό το γεγονός έγινε η αφορμή να συλλάβει ο αυτοκράτορας τον Άγιο και τον τυφλό. Ο Διοκλητιανός θανάτωσε τον τυφλό που πίστεψε στον Χριστό και τον Άγιο τον υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια μέχρι που τον αποκεφάλισε. Ακούστηκε όμως φωνή από τον ουρανό που τον καλούσε όχι ως Παντελέοντα αλλά ως Παντελεήμονα. Μόλις, λοιπόν, ο δήμιος άπλωσε το χέρι του για να κόψει με το σπαθί του το κεφάλι του Αγίου, το σπαθί λύγισε και το σίδερο έλιωσε σαν κερί. Μπροστά σε ένα τέτοιο θαύμα και οι παραβρισκόμενοι στρατιώτες έγιναν χριστιανοί. Τότε ο Άγιος εκουσίως παραδόθηκε στο μαρτύριο. Λέγεται, μάλιστα, ότι από την πληγή του δεν έτρεξε αίμα αλλά γάλα και το δέντρο της ελιάς, στο οποίο τον είχαν δέσει καρποφόρησε ξαφνικά.

Αυτή η ιδιότητά του ως ανάργυρου γιατρού σχετίζεται με τη φράση «Κουτσοί, στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα». Η πλούσια παράδοσή μας έχει πληθώρα ιστοριών για τον Άγιο των αναπήρων και των τυφλών ενώ όχι μόνο επειδή θεράπευε αλλά ελεούσε τους φτωχούς με ψωμί και φαγητό καθιερώθηκε στη συνείδηση του λαού και ως προστάτης των αρτοποιών.

Πλήθος ναών και μονών σε όλη τη χώρα είναι αφιερωμένα στη μνήμη του που κάθε πιστός έχει τη δυνατότητα να επισκεφθεί. Χαρακτηριστικά το μοναστήρι Ιερά Μόνη Παναχράντου- Αγίου Παντελεήμονος στην Άνδρο που φυλάσσεται η τίμια κάρα του. Έπειτα η ομώνυμη εκκλησία που αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη της Ελλάδος της οδού Αχαρνών, το μοναστήρι στην περιοχή Κοκκιναρά Πεντέλης και το μοναστήρι της Τήλου.