Ασημένια Εικόνα Άγιοι Θεόδωροι (43 μέρες πριν το Πάσχα)

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων ή Θεόδωρος Αμασείας είναι ένας από τους δύο αγίους με το όνομα Θεόδωρος που τιμά η εκκλησία μας ως πολεμιστές άγιους και μεγαλομάρτυρες. Ο άλλος άγιος με το ίδιο όνομα είναι ο Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης που είναι γνωστός και ως Θεόδωρος της Ηράκλειας.

 

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων πήρε το όνομα Τήρων, επειδή είχε καταταγεί στο σώμα των Τηρώνων, των νεοσύλλεκτων δηλαδή της ρωμαϊκής λεγεώνας. Ο Άγιος έζησε σε περίοδο διωγμών παρά το γεγονός πως είχε υπογραφεί το διάταγμα της ανεξιθρησκίας σύμφωνα με το οποίο ο καθένας είχε το δικαίωμα να πιστεύει σε όποιον θεό ήθελε. Ο Άγιος υποστήριζε, όμως, πως κάθε ευσεβής χριστιανός θα έπρεπε να μην κρύβει την πίστη του, αλλά να την ομολογεί και να δίνει τη ζωή του για τον Κύριο.

 Αυτό, πραγματικά, ακολούθησε και ο ίδιος ως στάση ζωής. Όταν τέθηκε σε εφαρμογή το διάταγμα του Διοκλητιανού για προσφορά θυσιών στους θεούς με σκοπό να παρουσιαστούν οι χριστιανοί, ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων αρνήθηκε να θυσιάσει ομολογώντας πως είναι χριστιανός. Επίσης, προχώρησε στην καταστροφή ενός ξύλινου αγάλματος της θεάς Ρέας ως αντίδραση για τον διωγμό των Χριστιανών.

 

Ο άρχοντας της περιοχής διέταξε τότε να τον μαστιγώσουν. Στη συνέχεια είπε στον Άγιο πως αν τελικά θυσιάσει στα είδωλα όλα θα τελειώσουν, αλλιώς θα περάσει και άλλα μαρτύρια. Ο Άγιος Θεόδωρος με θάρρος εξέφρασε την πίστη του στον Χριστό. Ο άρχοντας πρόσταξε να τον ρίξουν στη φυλακή χωρίς τροφή και νερό. Το βράδυ όμως ο Χριστός παρουσιάστηκε μπροστά του δίνοντας του δύναμη, αλλά και άγγελοι παρουσιάστηκαν οι οποίοι έψαλαν στο κελί του. Το αποτέλεσμα ήταν οι φρουροί να θεωρήσουν πως φίλοι του Θεοδώρου προσπαθούσαν να τον βοηθήσουν να δραπετεύσει από τη φυλακή. Ο άρχοντας Πόπλιος έστειλε άγημα στη φυλακή το οποίο δεν βρήκε τίποτα.

 

Ο Πόπλιος συνειδητοποιώντας πως ο Άγιος δεν θα αλλαξοπιστούσε διέταξε να τον ρίξουν σε καμίνι. Ο Άγιος εκοιμήθη στις 17 Φεβρουαρίου το έτος 306 ή 307. Τιμάται, λοιπόν, εκτός από το Α Σάββατο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και στις 17 Φεβρουαρίου, μέρα της κοίμησης του.

 

Ο Ιουλιανός ο παραβάτης που γνώριζε πως οι χριστιανοί «καθαρίζονται» με τη νηστεία την πρώτη βδομάδα της Σαρακοστής (καθαρά εβδομάδα) επιδίωξε να τους μολύνει. Διέταξε, λοιπόν, όλες οι τροφές στην αγορά να ραντισθούν με αίματα ειδωλολατρικών θυσιών και να αποσυρθούν όλες εκείνες οι τροφές που είναι νηστίσιμες. Πίστευε πως με αυτόν τον τρόπο οι χριστιανοί δεν θα νήστευαν ή θα έμεναν νηστικοί. Όμως ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων ενημέρωσε τους πιστούς οι οποίοι τον άκουσαν και έφαγαν όλη τη βδομάδα κόλλυβα.

 

Ο άλλος Άγιος που γιορτάζει την ίδια μέρα όπως αναφέρθηκε πιο πάνω είναι ο Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης.

 

Ο Άγιος είχε λάβει τον βαθμό του στρατηλάτη, ανώτατο βαθμό του ρωμαϊκού στρατού. Διακρινόταν για την εξωτερική του εμφάνιση, τη ρητορική του δεινότητα, τις γνώσεις του και την αρετή. Ο Λικίνιος για όλους αυτούς τους λόγους θέλησε να τον γνωρίσει από κοντά, πιστεύοντας, όμως, πως θα κατάφερνε να τον πείσει να αλλάξει θρησκεία.

 

Ο Άγιος όχι μόνο δεν θυσίασε στα είδωλα, αλλά τα κατέστρεψε και τα έδωσε στους πιστούς, για να τα πουλήσουν. Αυτό, όπως ήταν φυσικό, εξόργισε τον Λικίνιο ο οποίος θεώρησε τη συμπεριφορά του Αγίου προσβλητική προς την ειδωλολατρική θρησκεία αλλά και προς τον ίδιο. Διέταξε, λοιπόν, να τον φυλακίσουν και του αφαιρέθηκε το αξίωμά του.

 

 Αφού βασανίστηκε φρικτά, ο αυτοκράτορας έδωσε εντολή να τον σταυρώσουν. Την επόμενη, όμως, μέρα που θα μάζευαν τη σορό του, ο Άγιος βρέθηκε πάνω στον σταυρό αρτιμελής. Οι στρατιώτες ενημέρωσαν για αυτό το συμβάν τον αυτοκράτορα. Αυτός ζήτησε να τον εκτελέσουν, αλλά εκείνοι αρνήθηκαν με αποτέλεσμα να εκτελεστούν οι ίδιοι. Το δεύτερο απόσπασμα που πήγε για να εκτελέσει τον Άγιο, εμποδίστηκε από τον κόσμο που είχε βρεθεί στο σημείο, όταν πληροφορήθηκε το θαύμα. Ο Θεόδωρος ο Στρατηλάτης τους είπε πως ήρθε η ώρα να πάει να βρει τον Κύριο. Έτσι οι στρατιώτες τον εκτέλεσαν αποκεφαλίζοντάς τον. «Κοιμήθηκε» στις 8 Φεβρουαρίου του 319μ.Χ.

 

Ο Άγιος τιμάται στις 8 Φεβρουαρίου μέρα της κοίμησης και στις 8 Ιουνίου.

 

Πολύ συχνά στις αγιογραφίες εμφανίζεται μόνο φορώντας τη στρατιωτική του στολή ή μαζί με τον Άγιο Θεόδωρο τον Τήρωνα.