Ως ιεράρχης φρόντισε για την ενότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας καταπολεμώντας τον Αρειανισμό που ανθούσε την εποχή εκείνη. Επιπλέον άφησε πίσω του σημαντικό φιλανθρωπικό έργο ιδρύοντας πολλά ιδρύματα και πτωχοκομεία, γνωστά ως "Βασιλειάδα".

Ο Άγιος Βασίλειος ή Μέγας Βασίλειος όπως συμβαίνει να τον αποκαλούμε συχνά, αποτελεί μια χριστιανική φιγούρα που είναι σημείο αναφοράς για τον Χριστιανισμό. Γεννήθηκε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας από λόγιους γονείς. Ο πατέρας του Αγίου Βασιλείου ήταν καθηγητής ρητορικής και η μητέρα του ήταν η Αγία Εμμέλεια, η μνήμη της οποίας γιορτάζεται την ίδια μέρα με τον γιο της. Ο Άγιος Βασίλειος ήταν μέλος πολύτεκνης οικογένειας, καθώς είχε άλλα 8 αδέλφια μεταξύ των οποίων και ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης.

Ο Βασίλειος ανατράφηκε και εκπαιδεύτηκε από τη γιαγιά του Μακρίνα μέχρι που εκείνη έφυγε από τη ζωή. Ύστερα μορφώθηκε και από την μεγαλύτερη σε ηλικία αδερφή του Μακρίνα και εν συνεχεία από τον πατέρα του. Μετά το θάνατο του πατέρα του ο Άγιος Βασίλειος μετέβη στην Κωνσταντινούπολη και έπειτα στη Αθήνα όπου παρέμεινε για τέσσερα έτη. Εκεί γνώρισε τον Γρηγόριο από την Καππαδοκία με τον οποίο ανέπτυξε φιλία και παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας.

Ο Άγιος Βασίλειος επιστρέφει στην πατρίδα του την Καππαδοκία το 356 μ.Χ. και αρχικά ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα του γίνεται και αυτός δάσκαλος Ρητορικής. Αργότερα όμως και ειδικά μετά το θάνατο του αδερφού του Ναυκράτιου βαφτίζεται χριστιανός και αποφασίζει να ακολουθήσει το δρόμο του ασκητισμού. Σε συνέχεια αυτής της απόφασης του, αναζητά τόπο διαμονής και τελικά καταλήγει στον Πόντο. Το 364 χειροτονείται πρεσβύτερος από τον Επίσκοπο Καισάρειας και όταν αυτός πεθαίνει ο Άγιος Βασίλειος τον διαδέχεται μετά και την απαίτηση του λαού της Καισάρειας και έτσι επιστρέφει από τον Πόντο.

Ως ιεράρχης φρόντισε για την ενότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας καταπολεμώντας τον Αρειανισμό που ανθούσε την εποχή εκείνη. Επιπλέον άφησε πίσω του σημαντικό φιλανθρωπικό έργο ιδρύοντας πολλά ιδρύματα και πτωχοκομεία τα οποία έμειναν γνωστά με το όνομα "Βασιλειάδα". Καταπονημένος από το βαρύ έργο που είχε αναλάβει αλλά και από την ασκητική ζωή άφησε την τελευταία του πνοή την 1η Ιανουαρίου του 379. Από τότε η μνήμη του γιορτάζεται την 1η Ιανουαρίου, αλλά η Εκκλησία τον τιμά επίσης στις 30 Ιανουαρίου μαζί με τους άλλους 2 μεγάλους Ιεράρχες, τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο και τον Γρηγόριο το Ναζιανζηνό.

Ο Άγιος Βασίλειος είναι επίσης γνωστός για την ιστορία που τον συνδέει με τη βασιλόπιτα. Στα χρόνια του, πέρασε από την Καισάρεια ο Ιουλιανός ο Παραβάτης ο οποίος επέβαλε να του αποδοθούν πολύ βαρείς φόροι. Έτσι ο Άγιος Βασίλειος ζήτησε από τους κατοίκους της πόλης να συγκεντρώσουν ότι κοσμήματα ή νομίσματα είχαν για να τα δώσουν προκειμένου να γλιτώσουν τις σφαγές και την καταστροφή της πόλης με τα οποία τους είχε απειλήσει ο Ιουλιανός. Τελικά όμως ο Ιουλιανός σκοτώθηκε σε μάχη οπότε δεν ξαναπέρασε από την Καισάρεια. Ο Άγιος Βασίλειος τότε σκέφτηκε να φτιάξει ψωμάκια μέσα στα οποία έβαλε για κάθε οικογένεια κάποια από τα χρυσαφικά ή τα νομίσματα για να μοιραστούν πάλι δίκαια στο λαό του. Έτσι μεταφέρθηκε μέχρι τις μέρες μας το έθιμο να φτιάχνουμε βασιλόπιτα την ημέρα της γιορτής του Αγίου Βασιλείου και να βάζουμε μέσα ένα φλουρί.  


Ασημένιες Εικόνες Αγίου Βασιλείου